Blijheidsknop

In mijn eerste boek Mijn denken stottert vaak meer dan mijn benen bespreek ik het grondpatroon van parkinson:

  • mentale veranderingen
  • initiatiefarmoede
  • verandering van gevoelsleven en stemming
  • onvermogen spanning te verdragen

In deze blog ga ik dieper in op ‘verandering van gevoelsleven en stemming’.

Blijheidsknop

Soms hebben mensen gewaarwordingen die, en dat is bijzonder, enigszins lijken op die bij depressiviteit. Makkelijk volschieten bijvoorbeeld, een teveel aan gevoeligheid, dat vreemd genoeg kan samengaan met een tekort aan emotie, vervlakking. Dan is het net alsof je niet meer bij de ‘blijheidsknop’ kunt komen, zoals mensen het wel eens uitdrukken. Net ook alsof je de empathie voor je naasten aan het verliezen bent. Ook piekeren kan zomaar de kop opsteken. Steeds maar tegenslagen verwachten en beren op de weg zien opdoemen.

Je zou bijna denken dat je er met parkinson een extra ziekte bij krijgt, depressiviteit. Maar dat is dus niet echt zo! Wel raakt het gevoelsleven raakt op drift. Mensen kunnen een intense ‘emotionele instabiliteit’ ervaren. Ze zijn niet langer baas over de eigen gevoelens, deze komen en gaan en lijken een eigen weg te volgen. De neiging tot piekeren bijvoorbeeld, zeker de mate waarin en waarover is voor de meesten volstrekt nieuw en voelt erg onlogisch en onaangenaam. Ook het ‘stilvallen’, voelt hulpeloos, omdat je niet meer automatisch, als vanzelf de alledaagse dingen doet, maar dat steeds weer moet bedenken.

Het is belangrijk dat mensen zich op de hoogte stellen van de mogelijke veranderingen. Soms is het nuttig om al in vroeg stadium contact te zoeken met een psycholoog die zich heeft verdiept in deze aandoening. Het biedt de gelegenheid om de veranderingen na te lopen en de aanpassingen te ijken. Hebben we de juiste maatregelen genomen en wat kunnen we nog verbeteren?

Wil je reageren?

Stuur dan een mail naar info@nouwshulpbijparkinson.nl